BIP
Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych
TRADYCJE, PATRON, ŚWIĘTO

Decyzją Nr 290/MON z dnia 28 września 2012 r. w sprawie przejęcia dziedzictwa tradycji i sztandaru rozformowanego Centrum Szkolenia na Potrzeby Sił Pokojowych, nadania imienia patrona i ustanowienia dorocznego święta Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych przejęło tradycje następujących jednostek:

 

 
1. Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych:
 
1) przejmuje i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji:
 
 a) Wojskowego Centrum Szkolenia dla Potrzeb Sił Pokojowych ONZ (1989-2002),
 
b) Jednostki Ogólnego Wsparcia Współpracy Cywilno-Wojskowej (2001-2004),
 
c) Ośrodka Szkolenia na Potrzeby Sił Pokojowych (2002-2004),
 
d) Centralnej Grupy Wsparcia Współpracy Cywilno-Wojskowej (2004-2011),
 
e) Centrum Szkolenia na Potrzeby Sił Pokojowych (2004-2011);
 
2) przejmuje sztandar rozformowanego Centrum Szkolenia na Potrzeby Sił Pokojowych;
 
3) przyjmuje imię gen. broni Władysława Sikorskiego.
 
 
2. Ustanawia się doroczne Święto Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych w dniu 6 września.
 
  
 

 

 

 PATRON CENTRUM PRZYGOTOWAŃ DO MJSJI ZAGRANICZNYCH gen. broni Władysław SIKORSKI /1881 – 1943/

Urodził się w Tuszowie Narodowym w rodzinie drobnomieszczańskiej. Ukończył gimnazjum i seminarium nauczycielskie w Rzeszowie. Po maturze studiował na Politechnice Lwowskiej, otrzymując tytuł inżyniera. W latach 1904 – 05 odbył obowiązkową służbę wojskową w armii austriackiej i otrzymał stopień ppor. rez. piechoty. W 1913 r. awansował do stopnia porucznika.

 

 
Aktywnie uczestniczył w Związku Walki Czynnej, a następnie w Związku Strzeleckim, przyczyniając się do rozwoju polskich organizacji paramilitarnych w Galicji. W okresie I wojny światowej Sikorski kierował Departamentem Wojskowym w Naczelnym Komitecie Narodowym, był jednym z inicjatorów utworzenia Legionów Polskich. W okresie luty – kwiecień 1918 r. internowany przez Austriaków za poparcie przebicia się II Brygady Legionów pod Rarańczą . Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, Sikorski aktywnie uczestniczył w walkach w Galicji Wschodniej, organizując m.in. odsiecz dla obrońców Lwowa i broniąc Gródka Jagiellońskiego. W sierpniu 1919r. dowodził 9 Dywizją Piechoty walczącej na Polesiu.
 
W czasie wojny polsko – bolszewickiej 1920 r. dowodził 5 i 3 Armią. 01.04.1921 r . objął stanowisko Szefa Sztabu Generalnego WP. W okresie grudzień 1922 r. – maj 1923 r. piastował urząd premiera rządu. Jesienią 1923r. objął stanowisko generalnego inspektora piechoty, w lutym 1924 r. ministra spraw wojskowych (do grudnia 1925 r.). Od grudnia 1925 r. do 19 marca 1928 r. gen. Sikorski był dowódcą Okregu Korpusu VI we Lwowie. Następnie pozostawał bez przydziału służbowego, na skutek działań obozu związanego z J. Piłsudskim. Oddał się działalności wydawniczej, w roku 1928 wydając książkę „Nad Wisłą i Wkrą, studium z wojny polsko – rosyjskiej 1920 r.”, w r. 1931 – „Przyszła wojna....”. Sikorski został uznany za jednego z najwybitniejszych teoretyków wojskowych Europy. W 1936 r. był współzałożycielem Frontu Morges, organizacji skupiającej opozycyjne siły polityczne. 30.09.1939 r. gen. Sikorski został mianowany premierem Rządu Polskiego w Paryżu, a 7.10. Naczelnym Wodzem i Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Cieszył się na arenie międzynarodowej dużym autorytetem. 30.07.1941 r. podpisał z Iwanem Majskim układ polsko – radziecki, dzięki któremu zostały przywrócone stosunki dyplomatyczne i rozpoczęto formowanie Armii Polskiej na terenie ZSRR. Gen. Sikorski przejawiał dużą troskę o utworzenie silnej polskiej armii u boku aliantów. 04.07.1943 r. podczas powrotu samolotem z Gibraltaru do Londynu gen. Sikorski zginął w katastrofie. Okoliczności śmierci do dziś nie zostały wyjaśnione.

 

 

 

 

 

 

 

  SZTANDAR CPdMZ

 

 

 

 

 

 

Decyzją z dnia 02.06.1997 r. Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski doceniając zasługi Centrum w przygotowanie polskich żołnierzy do operacji pokojowych nadał sztandar wojskowy.

 

 

 

 

 

Sztandar ufundował Honorowy Komitet Fundatorów, któremu przewodniczył wojewoda kielecki, Zygmunt Szopa, a w jego skład weszli m.in.: - Czesław Dawid – przewodniczący Rady Miasta Kielc; - Bogusław Ciesielski – prezydent Miasta Kielc; - Józef Szczepańczyk – przewodniczący Sejmiku Samorządowego Województwa Kieleckiego. Projekt sztandaru opracował ppłk Zdzisław Mazur. Sztandar wykonany został przez siostrę Helenę Skaturak z Zakonu Benedyktynek w Świętej Katarzynie. Oznaki umieszczone na sztandarze Centrum: pomiędzy ramionami krzyża kawalerskiego napis „WCS dp SP ONZ”; - w górnym prawym rogu – herb miasta Kielce; - w górnym lewym rogu – odznaka pamiątkowa Centrum; - w dolnym prawym rogu – odznaka Krakowskiego Okręgu Wojskowego; - w dolnym lewym rogu – „WS” – inicjały patrona Centrum, gen. broni Władysława Sikorskiego. Uroczystość wręczenia sztandaru wojskowego odbyła się 13.09.1997 r. na Placu Wolności w Kielcach. Rodzicami chrzestnymi sztandaru byli Helena Szopa – żona wojewody kieleckiego i płk rez. Stanisław Krawczyk. Sztandar poświecił Biskup Polowy WP gen. dyw. Leszek Sławoj Głódź, a przekazał go Komendantowi Centrum ppłk dypl. Markowi Olbrychtowi w imieniu Prezydenta RP – Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego minister Marek Siwiec.

Ministerstwo Obrony Narodowej
Katalog stron wojskowych